In je krachtcursus voetreflexmassage

Heel vroeg in de morgen zat één van mijn kinderen op de rand van mijn bed. Dit gebeurt zelden op dit tijdstip, maar vanmorgen dus wel. Er was een enorm dilemma in zijn leven wat hem wakker hield en hij had de behoefte om dit probleem te delen.
Het was zo groot voor hem dat het ook echt aandacht nodig had op dit vroege uur. Het raakte mij enorm om hem te zien worstelen en zijn kwetsbaarheid te laten zien. Hoe dapper om je diepste pijn onder ogen te zien en te delen.

Na dit gesprek probeerde ik nog wat te slapen, maar dat wilde niet meer lukken. Er ging van alles rond in mijn hoofd. Wat er bleef hangen, was de kwetsbaarheid, die ik had ervaren. De vragen die bij mij op kwamen waren: Hoe ga ik daar zelf mee om? Durf ik kwetsbaar te zijn, mijn diepste gedachten en gevoelens onder ogen te zien, ze uit te spreken en de pijnpunten aan te gaan? Het antwoord hierop is dat ik het zelf soms prima kan en dat er ook zeker momenten zijn waarop ik het lastig vind om mijn kwetsbare kant te laten zien.

Ik ervaar het als lastig, omdat je dan je eigen pijn in de ogen kijkt en dat is confronterend. Intussen heb ik wel ervaren dat het ook een andere kant heeft, namelijk dat er door de pijn te erkennen ruimte is om te helen. Dit is een heftig, maar mooi proces, want door deze kwetsbaarheid te laten zien, verzacht de pijn. Er komt ruimte voor nieuwe inzichten. De gebeurtenis waardoor de pijn is veroorzaakt is er nog steeds, maar de lading is er af. Wat een stappen kun je dan zetten en hoeveel lichter voel je je na zo’n proces.

Hoe mooi is het als je door je pijn aan te gaan in je KRACHT kunt komen?

Herken je dit? Laat dan een berichtje achter.

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment